چترزد دود دماغ من وشد عرش عظیم

شوقم آن دم که پر افشاند به صحرای عقول

گشت یک عالم ارواح در اندیشه جسیم

قصر سودای جهان پایه قدری می خواست

فطرتم ریخت برون شور وجوب و امکان

این دو تمثال در آیینه من بود مقیم

به گشاد مژه ام انجمن آرای حدوث