نفس گداخته را رنگ می کند تعظیم

چه شد زبان تمنا خموش آهنگست

نگاه نامه سایل بس است سوی کریم

به یاس گرد هوسهایم از نظر برخاست

به رنگ پسته لب از جوش خون ندوخته ام

حذر که صورت منقار من دلی ست دو نیم

فتادگی همه جا خضر مقصد ضعفاست