فتادگی همه جا خضر مقصد ضعفاست

نفس گداخته را رنگ می کند تعظیم

به رنگ پسته لب از جوش خون ندوخته ام

حذر که صورت منقار من دلی ست دو نیم

عصای جاده همان می کشد خط تسلیم

عبث متاز که خونت به خاک می ریزد

سرشک را قدم جرات خودست غنیم