طواف دشت جنون ذوق سجده ای دارد

اگر غلط نکنم آشیان عنقایم

غرور خودسری آیینه نمودم نیست

چو انفعال عرق کرده است پیدایم

که جای آبله دل می کشد سر از پایم

نگاه چاره ندارد ز مردمک بیدل

نشانده است جنون در دل سویدایم