نامرد نیاموخت شلنگم که بر آیم

یکبار ز دل چون نفسم نیست گذشتن

تا چند خورم خون و بلنگم که برآیم

در قید جسد خون شدم از پیروی عقل

پرواز دگر زین قفسم نیست میسر

راهی بگشاید پر رنگم که بر آیم

کم همتی فرصت ازین عرصه دلگیر