در قید جسد خون شدم از پیروی عقل

من نیز بر این کوه پلنگم که بر آیم

یکبار ز دل چون نفسم نیست گذشتن

تا چند خورم خون و بلنگم که برآیم

نامرد نیاموخت شلنگم که بر آیم

پرواز دگر زین قفسم نیست میسر

راهی بگشاید پر رنگم که بر آیم