بلی به حکم بلا بسته اند عهد الست

از این رباط دودر چون ضرورت است رحیل

رواق و طاق معیشت چه سربلند و چه پست

مقام عیش میسر نمی شود بی رنج

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می باش

که نیستیست سرانجام هر کمال که هست

شکوه آصفی و اسب باد و منطق طیر