همه وا سوخته سبحه و زنار توایم

مرکز دیده و دل غیر تمنای تو نیست

از نگه تا به نفس یک خط پرگار توایم

اشک و آه است سواد خط پیشانی شمع

پیش ازین ساغر الفت چه اثر پیماید

می رویم از خود و در حیرت رفتار توایم

دامن عفو حمایتکده غفلت ماست