جای ما در هر مکان خالی ست گویا رفته ایم

چون قلم راه تجرد بسکه تنها رفته ایم

سایه از ما هر قدم وامانده و ما رفته ایم

دیده ها تا دل همه خمیازه ما می کشند

کس ز افسون تعین داغ محرومی مباد

چون گهر عمریست در دربا ز دریا رفته ایم

فکر خود ما را چو شمع آخر به طوف خاک برد