از شکوه اقتدار هیچ بودنها مپرس

لغزش پا را خیال گردش سر کرده ایم

بی زبانی دارد ابرامی که در صد کوس نیست

هر کجا گوش است ما از خامشی کر کرده ایم

ذره ایم اقلیم معدومی مسخر کرده ایم

آنقدر وسعت ندارد ملک هستی تا عدم

چون نفس پر آمد و رفت مکرر کرده ایم