ذره ایم اقلیم معدومی مسخر کرده ایم

بی زبانی دارد ابرامی که در صد کوس نیست

هر کجا گوش است ما از خامشی کر کرده ایم

از شکوه اقتدار هیچ بودنها مپرس

آنقدر وسعت ندارد ملک هستی تا عدم

چون نفس پر آمد و رفت مکرر کرده ایم

عاقبت خط غبار از نسخه ما خواندنی است