اشکی به یک دو قطره ایاغی رسیده ایم

اقبال پرگشایی بخت سیاه داشت

از سایه هما به کلاغی رسیده ایم

از ما تلاش لغزش مستان غنیمت است

چون سکته ای که گل کند از مصرع روان

کم فرصت یقین به فراغی رسیده ایم

بیدل درین بهار ثمرهاست گلفشان