سامان پر زدنها در آشیان عنقاست

از ظرف ما مپرسید دریاکش سرابیم

دانش خیال ظرفست فطرت به وهم صرفست

از آگهی چه حرفست هذیان سرای خوابیم

یکسر شرار سنگیم کاش اندکی بتابیم

افسانه ها نهفته ست در دل ولی چه حاصل

می خواند آنکه داند ما یک قلم کتابیم