دل مرکز سویداست خطش همان معماست

می خواند آنکه داند ما یک قلم کتابیم

هرگام باید اینجا بر عالمی قدم زد

چون ناله های زنجیر یک پا و صد رکابیم

از نقطه کس چه خواند جز این که انتخابیم

کاش آبروی هستی با مهلتی شود جمع

زین فرصت عرقناک دردسر حبابیم