آنقدرها نیست اما اندکی بی جراتیم

عجزبینش جوهر ما را به خاک افکنده است

یک مژه گر چشم برداریم گرد فطرتیم

دامن افشاندن ز اسباب جهان بی مدار

هیچکس چون شمع داغ بی تمیزیها مباد

سر به جیب و پا به دامن درتلاش راحتیم

حرص بر خوان قناعت هم همان خون می خورد