میهمانان غناییم و فضولی قسمتیم

هیچکس چون شمع داغ بی تمیزیها مباد

سر به جیب و پا به دامن درتلاش راحتیم

حرص بر خوان قناعت هم همان خون می خورد

زبن وبالی کز وفاق حاضران گل می کند

همچو یاد رفتگان آیینه دار عبرتیم

رفت ایامی که عزلت آبروی ناز داشت