دل اگربا خلق کم جوشید جای شکوه نیست

قدر ما این بس که ما هم خویش را نشناختیم

عالمی را معرفت شرمنده جاوید کرد

خودشناسی ننگ کوری شد ترا نشناختیم

از همه بیگانه بودیم آشنا نشناختیم

چشم پوشیدن جهان عافیت ایجاد کرد

غیر کنج دل برای امن جا نشناختیم