عافیت چون موج شست از نقش ماگرد نمود

چون شرر یک پر زدن ساز درنگی داشتیم

دل نیاورد از ضعیفی تاب درد انتظار

ورنه ما هم شیشه واری نذر سنگی داشتیم

تا شکست دل پر افشان بود رنگی داشتیم

یاس گل کرد از نفس آیینه ما صاف شد

آرزو چندانکه می جوشید رنگی داشتیم