عرصه کون و مکان وسعت یک گام نداشت

مفت ما بود که چون صبح گریبان کردیم

خاک خجلت به سرچشم چه طاعت چه گناه

هر چه کردیم درین کلیه ویران کردیم

چون نگه بیهده اندیشه جولان کردیم

رهزنی داشت اگر وادی بی مطلب عشق

عافیت بود که زندانی نسیان کردیم