حاصل سینه برآتش زدن ما چو سپند

هر چه همرنگی دل داشت پریشان کردیم

هر نفس چاک گریبان بهاری دارد

در جگر بوی گل کیست که پنهان کردیم

اینقدر بود که یک ناله به سامان کردیم

همچو مژگان ز تماشاکده عالم رنگ

حاصل این بود که خمیازه به دامان کردیم