آتش ما از ضعیفی شعله ای پیدا نکرد

جلوه ای کردی که ما هم دیده حیران شدیم

از چراغ ما ز هستی دامنی افشاند عشق

بی زبان بودیم داغ شکر این احسان شدیم

چون چراغ حیرت از آیینه ها تابان شدیم

در عبادتگاه ذوق نیستی مانند اشک

سجده ای کردیم و با نقش قدم یکسان شدیم