ظلم است مرهم لطف از ما دربغ کردن

چون حرف حق درین بزم تلخیم گرچه قندیم

نامحرمان چه دانند شان عسل چه دارد

در خانه ها حلاوت بیرون در گزندیم

چون داغ سوزناکیم چون زخم دردمندیم

از اشک شمع گیرید معیار عبرت ما

آن سر که می کشیدیم آخر به پا فکندیم