آیینه چکید از رگ آهی که گشودیم

تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیم

خورشید عیان گشت مثالی که نمودیم

خون در جگر از حسرت دیدار که داریم

امروز به یادیم تسلی چه توان کرد

ماییم که روزی دو ازین پیش تو بودیم

رنگی ننمودیم کزو یاس نخندید