نتوان طرف نیک و بد اهل جهان بود

ماییم که روزی دو ازین پیش تو بودیم

رنگی ننمودیم کزو یاس نخندید

چون غیب خجالت کش اوضاع شهودیم

از سیلی اوهام چو افلاک کبودیم

تا در دل از اندیشه غبار نفسی هست

یک دهر قیامتکده گفت و شنودیم