فرصت اندیش ماه و سال خودیم

غم اوج ، حضیض جاه کراست

عشرت فقر بی زوال خودیم

کو قیامت چه محشر ای غافل

دور ما را نه سبحه ای ست نه جام

گردش رنگ انفعال خودیم

باده در جام و نشئه مخموری