بیدل به جلوه گاه حقیقت که می رسد

آیینه کمین پر افشانی خودیم

ما را ز تیره بختی ما می توان شناخت

چون سایه یکقلم خط پیشانی خودیم

ما غافلان تصور امکانی خودیم