آب حیوانش ز منقار بلاغت می چکد

با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

آن که ناوک بر دل من زیر چشمی می زند

قوت جان حافظش در خنده زیر لب است

زاغ کلک من به نام ایزد چه عالی مشرب است