بر باد ندادیم درین عرصه غباری

آخر مژه بستیم و نگاهی ندمیدیم

گلخن چمنی داشت که گلزار ندارد

از ناکسی آخر پر کاهی ندمیدیم

زان رنگ فسردیم که گاهی ندمیدیم

بیدل تو برون تاز که ما وهم پرستان

چندانکه نشستیم به راهی ندمیدیم