ای غفلت بیدرد چه هنگامه کوریست

یارب من بی شرم چه مقدار بگریم

شمع ستم ایجاد نی ام این چه معاشست

کز خواب به داغ افتم و بیدار بگریم

او در بر و من درغم دیدار بگریم

تدبیرگداز دل سنگین نتوان کرد

چون ابر چه مقدار به کهسار بگریم