عمرها شد نفس سوخته محمل کش ماست

خاک گردیم و سر راه بهاری گیریم

تا توان سینه به بوی گل و ریحان مالید

حیف پایی که درین دشت به خاری گیریم

برویم از قدم ناقه شماری گیریم

زندگی آب شد از کشمکش حرص و هوا

چند تازبم پی سگ که شکاری گیریم