عرق گل می کنم چندان که رنگ خویش می شویم

تمیز رنگ حالم دقت بسیار می خواهد

که من از ناتوانی در نظرها رستن مویم

چو شمعم گر به این رنگست شرم ساز پیمایی

چو آن مویی که آرد در تصور کلک نقاشش

هنوز از ناتوانیها به پهلو نیست پهلویم

به ضبط خود چه پردازد غبار ناتوان من