درین گلشن بغیر از انفعالم نیست سامانی

نهال جاده ام یک سجده هموار می رویم

زبان لاف هم در مفلسی ها بسته می گردد

تهی دستی درین ویرانه کرد آخر دعاگویم

گل چشمم همین عیبی ست گر رنگست و گر بویم

به خواب نیستی موج دگر می زد غبار من

به این آوارگی یا رب که گردانید پهلویم