گل چشمم همین عیبی ست گر رنگست و گر بویم

زبان لاف هم در مفلسی ها بسته می گردد

تهی دستی درین ویرانه کرد آخر دعاگویم

درین گلشن بغیر از انفعالم نیست سامانی

به خواب نیستی موج دگر می زد غبار من

به این آوارگی یا رب که گردانید پهلویم

ندارد چاره از دریا شکافی طالب گوهر