شور طلب همچو شمع قطع نگردد ز ما

یک دو نفس مهلت است داد تپیدن دهیم

زحمت مژگان کشد اشک جهان تاز چند

کاش به پایی رسد سر به دویدن دهیم

پاکند ایجاد اگر سر به بریدن دهیم

سیر خودش باعثی است کاش به دل رو کند

حسن تغافل اداست آینه دیدن دهیم