پاکند ایجاد اگر سر به بریدن دهیم

زحمت مژگان کشد اشک جهان تاز چند

کاش به پایی رسد سر به دویدن دهیم

شور طلب همچو شمع قطع نگردد ز ما

سیر خودش باعثی است کاش به دل رو کند

حسن تغافل اداست آینه دیدن دهیم

گر همه تن لب شوبم جرات گفتار کو