رنگ نبسته بر ما بیدادکرد ورنه

پرواز می شود آب گر بال می گشاییم

ای بلبلان دمی چند مفت است شغل اوهام

در بیضه پرفشانی ست از آشیان جداییم

دست که را نگاریم ، پای که را حناییم

گر رنگ گل پرستیم یا جام می به دستیم

اینها جنون عشق است ما بلکه آشناییم