مژگان به خم زد و گفت خوش باش پشت پاییم

گوش مروتی کو کز ما نظر نپوشد

دست غریق یعنی فریاد بی صداییم

بر هر چه دیده واکرد آغوش الفت ما

دوزخ کجاست بیدل جز انفعال غفلت

آتش حریف ما نیست زبن آب اگر برآییم