از خانه آیینه محال است بر آییم

از خویش برون نیست چو گردون سفر ما

سرگشته شوقیم مپرسید کجاییم

وسعتکده عالم حیرت اگر این است

شور دو جهان آینه دار نفس ماست

نی فتنه نه توفان نه قیامت ، چه بلاییم

پرواز سعادت چقدر سر خوش نازست