شور دو جهان آینه دار نفس ماست

سرگشته شوقیم مپرسید کجاییم

وسعتکده عالم حیرت اگر این است

از خانه آیینه محال است بر آییم

نی فتنه نه توفان نه قیامت ، چه بلاییم

پرواز سعادت چقدر سر خوش نازست

عالم قفس ظلمت و ما بال هماییم