به هر طریق همین پاس آبرو دین است

چراغ رنگ گل از آب می کند روغن

ز گفتگو ندهی جوهر وقار به باد

به موج می دهد از آب صورت رفتن

اگر تو محرمی این شیشه را به سنگ مزن

جنون بی نفس آرمیده ای داریم

چو زلف سلسله ماست فارغ از شیون