شکست دل شیشه چند چیند ز چین ابروی طاق نسیان

نمی توان گشت شمع بزمت مگر به هستی ز نیم آتش

چه طاقت آیینه تو بودن ازین که داریم چشم حیران

تبسمی ، حرفی ، التفاتی ، ترحمی ، پرسشی ، نگاهی

به سرکشیها تغافل آراتر از هم افتاده مو به مویت

مگر میان تو از ضعیفی رسد به فریاد ناتوانان

گرفتم از درد هر دو عالم بر آستان تو خاک گردد