ای تمنایت خیال اندیش تصویر محال

بعد ازبن دیوارها بی سایه خواهد شد عیان

ازتجمل سفله را ساز بزرگی مشکل ست

خاک از سامان بالیدن نگردد آسمان

صید خودکن دیگر از عنقا چه می جوبی نشان

نارسایی جاده سر منزل جمعیت است

از شکست بال می بالد حضور آشیان