بیار باده که بنیاد عمر بر بادست

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست

چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب