خواندیم خط ساغر از آن حلقه کمان

تنزیه خواهی از در تشبیه نگذری

رنگست عالمی که ز بو می دهد نشان

یک ناوک تو بی اثر موج می نبود

ناموس آگهی چقدر عجز پرورست

کوه است سایه مژه بر چشم پاسبان

آب بقای ما الم مرگ تلخ کرد