هر قدر از خود برآیی دستگاه عبرتی

از صفای آب می گردد پر ماهی عیان

وحشتی می باید اینجا خضر ره در کار نیست

رنگ از خود رفته جز رفتن ندارد همعنان

منظر قدر تو دزدیده ست چندین نردبان

گوش کس قابل نوای درد نتوان یافتن

عندلیب ماکنون در بوی گل گیرد فغان