من مرده ام به خواب و زخود رفته کاروان

بیمغز جز شکست ز دولت نمی کشد

ازسایه هما چه برد بهره استخوان

دل محو غفلت و نفسی در میانه نیست

ضعفم رسانده است به جایی که چون صدا

آیینه هم نداد ز تمثال من نشان

هستی به غیرپرده روی فنا نبود