از درد عشق شکوه اهل هوس بجاست

رنگ شکسته می شود از خون من روان

آواره سراب شعوریم و چاره نیست

ای بیخودی قدم زن و ما را به ما رسان

بیدل ز شعله هیزم تر نیست بی فغان