دام وکمند نیست به گیرایی زبان

رمز چه مدعا که به افشا نمی کند

از یک ورق خیال معمایی زبان

عالم به حسن خلق توان کرد صید خویش

موجی که باد شوخی اش آسود، گوهر است

دل طرح می کند انشایی زبان

بیدل به حرف و صوت حقیقت نمی خرند