موجی که باد شوخی اش آسود، گوهر است

از یک ورق خیال معمایی زبان

عالم به حسن خلق توان کرد صید خویش

دام وکمند نیست به گیرایی زبان

دل طرح می کند انشایی زبان

بیدل به حرف و صوت حقیقت نمی خرند

هذیان نواست جرات سودایی زبان