عمرها شد دارد استقبال شوق ناوکت

کز تپش چون اشک شمعم می شود آب استخوان

از خیال کشتنم مگذر که بیتاب ترا

می زند بال نفس در نبض سیماب استخوان

پیش پیش پیکرم یک تیر پرتاب استخوان

هرکجا درد توباشد مطرب ساز جنون

همچو نی مستغنی است از تار و مضراب استخوان